Магнатська опозиція в Речі Посполитій у 50-60-х рр. 17 ст.

Модератор: Global Moderators

Аватар користувача
Артур
Member
Member
 
Повідомлень: 95
З нами з:
28 липня 2006 13:25
Звідки: Минск, Беларусь

Re: Магнатська опозиція в Речі Посполитій у 50-60-х рр. 17 ст.

Повідомлення Артур » 21 червня 2010 12:16

Jerzy_Gorb написав:Нема за що ! Ось ще докторська дисертація Андрія Котлярчука. Дуже раджу !!! Присвячена аналізу відносин між Великим князівством Литовським і Швецією в середині XVII ст. Англ. мовою: http://su.diva-portal.org/smash/record. ... va2:200752

Людвік Кубаля "Війна Бранденбургська і напад Ракочі в 1656-1657 рр".
http://ia301535.us.archive.org/2/items/ ... auoft.djvu

Може у когось щось є з більш-меньш сучасних праць по польській історії середини 17 ст.


Диссер издали на белорусском:
Катлярчук Андрэй. У ценю Польшчы і Расеі. Вялікае княства Літоўскае і Швэцыя ў часе эўрапейскага крызісу сярэдзіны XVII ст.
Вага: 430 г
Памеры: 165x240 мм 5
Выдавецтва Беларускае Гістарычнае Таварыства (Беласток)
Выдавецтва Інстытут Беларусістыкі
Менск, 2010. – 305 с.
ISSN 1392-9682

Тэрытарыяльныя спрэчкі за Літву і Беларусь былі галоўнай прычынай швэдзка-расейскіх, польска-расейскіх і ўкраінска-расейскіх сутыкненьняў. Відавочная роля літоўскай, казацкай ці трансыльванскай эліты ва ўсходнеэўрапейскім крызісе. У той час кожная зь іх мела ўласныя геапалітычныя мэты, дзеля дасягненьня якіх супрацоўнічала з магутнымі суседзямі. Усё гэта ўплывала ня толькі на разьвіцьцё гэтых паўнезалежных пэрыфэрыйных дзяржаў, але і на балянс сіл ва Усходняй Эўропе ў цэлым.
20 кастрычніка 1655 г., у Кейданах Вялікае княства Літоўскае, Рускае і Жамойцкае і Швэцыя падпісалі дамову аб утварэньні супольнай фэдэратыўнай дзяржавы. У выніку вуніі былі прыняты тры асноватворныя дакумэнты. Па-першае, акт аб дзяржаўным саюзе паміж Швэцыяй і Літвой. Гэтае пагадненьне падпісалі 1172 прадстаўнікі літоўскай палітычнай нацыі. Па-другое, літвіны прынялі зварот да эўрапейскай супольнасьці, у якім патлумачылі прычыны разрыву вуніі з Польшчай і заключэньня саюзу са Швэцыяй. Па-трэцяе, 23 кастрычніка 1655 г. была заснавана Рада швэдзкай Літвы на чале з Бэнгтам Шутэ, намесьнікам швэдзкага караля ў Літве.
Галоўнымі юрыдычнымі пунктамі Кейданскай уніі былі палітычны разрыў з Польшчай і заснаваньне швэдзка-літоўскага саюзу, у рамках якога ВКЛ спадзявалася адрадзіцца ў якасьці самастойнага суб'екта міжнародных адносін. Кейданская вунія сымбалізавала новы – балтыйскі – выбар для ВКЛ.
ЗЬМЕСТ
Сьпіс мапаў
Сьпіс ілюстрацыяў
Сьпіс скарачэньняў
Прадмова да беларускага чытача
1. Прадмова
1.1. Уводзіны
1.2. Назвы і трансьлітарацыя
1.3. Тэарэтычныя асновы, выбар мэтадаў і мэтаў дасьледаваньня
1.4. Папярэднія дасьледаваньні
1.5. Апісаньне крыніцаў
2. Сэпаратызм і польская палітыка
2.1. Вялікае Княства Літоўскае пасьля Люблінскай уніі
2.2. Партыя Радзівілаў: пратэстанцкая яднота і контрарэфармацыя
2.3. Гандлёвыя аспэкты літоўска-швэдзкіх адносінаў
2.4. Швэдзка-літоўскія дачыненьні
2.5. Кантакты паміж пратэстантамі Літвы і Швэцыі
2.6. Партыя Радзівілаў і швэдзкая геапалітыка
2.7. Высновы
3. У пошуках бясьпекі: швэдзкі напрамак
3.1. Кейданская дэклярацыя 17 жніўня 1655 г.
3.2. Нараджэньне швэдзка-літоўскай фэдэрацыі: Кейданская унія 20 кастрычніка 1655 г.
3.3. Роля Кейданскай уніі ў зьмене балянсу сіл у рэгіёне: асьвятленьне уніі ў Эўропе
3.4. Швэдзкая Літва і яе ўлада
3.5. Антышвэдзкае паўстаньне ў Жамойці і канец Кейданскай уніі
3.5.1. Матывы паўстаньня і яго першы этап
3.5.2. Швэдзкі "Drang nach Жамойць"
3.5.3. Езуіты і Расея
3.5.4. Ад паўстаньня да хаосу і грамадзянскай вайны
3.6. Адыход Жамойці пад швэдзкую апеку і выхад з-пад яе
3.7. Высновы
4. Змаганьне за Вялікае княства Літоўскае
4.1. Парадоксы вайны: тры вялікія князі літоўскія і адзін гетман
4.2. Роля занятых Расеяй літоўскіх земляў у швэдзка-расейскім канфлікце
4.2.1. Перамовы паміж Расеяй і літоўскай шляхтай
4.2.2. Роля літоўскай шляхты ў пачатку расейска-швэдзкай вайны
4.3. Літва Багуслава Радзівіла: Радноцкая дамова і аблога Берасьця 1657 г.
4.4. Украінска-расейскі канфлікт вакол Беларусі
4.5. Беларускае і літоўскае пытаньне ў швэдзка-ўкраінскіх дачыненьнях
4.6. Спроба Ўкраіны далучыць да Гетманшчыны Пінскі павет
4.7. Месца Вялікага княства Літоўскага ў швэдзкай палітыцы ў 1658–1661 гг.
4.8. Высновы
5. Агульныя высновы
5.1. Паваенны крызіс у ВКЛ
5.2. Заняпад пратэстантызму
5.3. Самаўсьведамленьне шляхты ВКЛ пасьля вайны
5.4. Эўрапейскі крызіс: выпадак ВКЛ
5.5. Літва і Швэцыя пасьля эўрапейскага крызісу
Дадатак I. Дэклярацыя ў Кейданах 17 жніўня 1655 г.
Дадатак II. Публічнае абвяшчэньне пра дамову ў Кейданах 20 кастрычніка 1655 г.

З прадмовы Андрэя Катлярчука да беларускага чытача:
Беларускі чытач атрымаў манаграфію пасьля яе выхаду ў Швэцыі і Нямеччыне. Спадзяюся, менавіта ў Беларусі кніга займее найбольшы розгалас. Пошукі альтэрнатыўных шляхоў палітычнага разьвіцьця дасюль застаюцца актуальным для Беларусі пытаньнем. У 1655 г. пратэстанцкая частка палітычнай эліты ВКЛ марыла пазбавіцца залежнасьці ад Польшчы і Расеі ды далучыцца ўсьлед за Эстоніяй і Латвіяй да дынамічнай Швэдзкай дзяржавы. На жаль, мары патрыётаў ня зьдзейсьніліся. Контрарэфармацыя зьнішчыла ўсе асяродкі іншадумства, скасавала моцныя повязі з найбольш разьвітымі народамі сьвету. У XVIII ст. краіна нашых продкаў пачала разам з Польшчай тэхналягічна і культурна адставаць ад перадавых эўрапейскіх дзяржаваў. Па зьнікненьні Рэчы Паспалітай з малы сьвету Беларусь і Літва, наагул апынуўшыся ў ізаляцыі, "праспалі" прамысловую рэвалюцыю і пераход ад фэўдалізму да буржуазнага дэмакратычнага ладу. Калі сяляне Швэцыі ўвесь час былі вольнымі, а з XVI ст. мелі ўласную фракцыю ў сойме і рэальна бралі ўдзел у кіраваньні дзяржавай, дык беларускія сяляне заставаліся прыгоннымі шляхты да 1861 г., а прыгнёт таталітарных сыстэмаў цярпелі ажно да канца XX ст. Як гісторык, мушу зазначыць: адказ на пытаньне, чаму штодзённы лад жыцьця беларускіх вёсак і гарадоў сёньня так моцна розьніцца ад швэдзкага, – менавіта ў гэтай трагічнай спадчыне.
Вядома, што значная частка беларускага грамадзтва марыць пра эўрапейскія пэрспэктывы. Трэба адзначыць: Эўразьвяз як адзіная дэмакратычная, юрыдычная і культурная прастора ўжо існаваў у XVI-ХVIIІ стст., да зьяўленьня навачаснага нацыяналізму. Беларускія студэнты масава вучыліся на Захадзе, выдадзеныя на Беларусі дыплёмы, тэстамэнты і прывілеі без праблемаў прызнаваліся ў Швэцыі або Партугаліі. Галоўныя падпісанты Кейданскай уніі Януш і Багуслаў Радзівілы шчыра сябравалі зь вядучымі швэдзкімі палітыкамі, вучыліся разам з Магнусам Дэлягарды і Бэнгтам Шутэ ў Галяндыі, ва ўнівэрсытэце Ляйдэна. İ размаўлялі яны са швэдамі безь перакладнікаў – на нямецкай і лацінскай мовах. Абодва літвінскія палітыкі ўважліва сачылі за новымі тэхналёгіямі і зьдзяйсьнялі маштабныя эканамічныя рэформы на Радзіме. Колькі сучасных беларускіх палітыкаў маюць падобныя здольнасьці?
Далучэньне да Эўропы – доўгі працэс, які патрабуе карпатлівай, разьлічанай не на адно дзесяцігодзьдзе працы цэлага пакаленьня, каб палепшыць эканамічны, праўны і духоўны стан грамадзтва. Акурат так было пасьля скону дыктатуры Франка ў Гішпаніі – на той момант адной з найбяднейшых краінаў кантынэнту, а сёньня лідэра Эўропы. Найбольш адукаваныя людзі нашага краю яшчэ ў XVII ст. зразумелі: без прававой дзяржавы і павагі да правоў чалавека няма дабрабыту. Сёньня для эўрапейскага грамадзтва гэта аксіёма.
Спадзяюся, што ўважлівы чытач знойдзе ў гэтай кнізе, прысьвечанай нібыта далёкім ад нас падзеям, адказы на актуальныя пытаньні сучаснага жыцьця.
Андрэй Катлярчук
 

Аватар користувача
Артур
Member
Member
 
Повідомлень: 95
З нами з:
28 липня 2006 13:25
Звідки: Минск, Беларусь

Re: Магнатська опозиція в Речі Посполитій у 50-60-х рр. 17 ст.

Повідомлення Артур » 21 червня 2010 12:19

Также рекомендую сборник прац Faworyci i opozycjoniści. Król a elity polityczne w Rzeczypospolitej XV-XVIII wiekuRedakcja: Mariusz Markiewicz i Ryszard Skowron.
Но у меня, к сожалению, в эл.виде её нет.

Publikacja zawiera artykuły:
Krzysztof Ożóg, Refleksje nad moralnymi fundamentami władzy w Polsce XV i na początku XVI wieku.
Ryszard Skowron, Minister-faworyt w systemie władzy w Europie w latach 1580-1660.
Mariusz Markiewicz, Opozycja u władzy?
Jerzy Sperka, Faworyci Władysława Jagiełły.
Bożena Czwojdrak, Jan Hincza z Rogowa – rycerz królowej Zofii.
Lidia Korczak, Jan Gasztołd – przywódca opozycji wobec rządów Kazimierza Jagiellończyka w Wielkim Księstwie Litewskim.
Stephen C. Rowell, Nolite confidere in principibus: Mikhail Glinsky, Sigismund the Old and the Council of Lords.
Irena Kaniewska, Mikołaj Trzebuchowski zaufany doradca króla Zygmunta Augusta (droga kariery).
Marceli Kosman, Przy dworze i w opozycji. Próba spojrzenia na ród Radziwiłłów w XV-XVIII wieku.
Ewa Dubas-Urwanowicz, Dwaj ostatni Jagiellonowie i Radziwiłłowie. Między współpracą a opozycją.
Marek Ferenc, Królowa i jej brat. Stosunki Barbary Radziwiłłówny z Mikołajem Radziwiłłem „Rudym”.
Andrej Januškevič, Między królem a Radziwiłłami. Kształtowanie kariery politycznej Jana Chodkiewicza w przededniu unii lubelskiej.
Henryk Lulewicz, Przegrany faworyt. Polityczna pozycja marszałka ziemskiego i starosty żmudzkiego Jana Chodkiewicza po roku 1572.
Stanisław Grzybowski, Jan Zamoyski – faworyt i opozycjonista.
Jan Rzońca, Opozycja litewska wobec Zygmunta III Wazy na sejmach Rzeczypospolitej u schyłku XVI wieku.
Zbigniew Anusik, Kariery ulubieńców Zygmunta III. Rola polityki nominacyjnej króla w kreowaniu elity władzy w Rzeczypospolitej w latach 1587-1632.
Edaward Opaliński, Faworyci Zygmunta III a urząd podkomorzego koronnego.
Anna Filipczak-Kocur, „Contra majestatem” czy „pro publico bono”? Jerzy Zbaraski, kasztelan krakowski 1621-1631.
Anna Kalinowska, Król, faworyt, dwór, Rzeczypospolita w końcowym okresie panowania Zygmunta III w relacji ambasadora angielskiego sir Thomasa Roe.
Mariusz Sawicki, Konflikt Aleksandra Ludwika Radziwiłła z faworytem królewskim Aleksandrem Krzysztofem Naruszewiczem o starostwo łoździejskie (1649-1653).
Andrej Kotljarchuk, The Pro-Swedish Advisory Council of the Grand Duchy of Lithuania in 1655-1656: the Origin, Structure and Fate of Members.
Mirosław Nagielski, „Partia dworska” w schyłkowym okresie panowania Jana Kazimierza Wazy (1664-1668).
Jarosław Stolicki, Rozdawnictwo wakansów przez Jana III jako metoda tworzenia partii dworskiej.
Magdalena Ujma, Faworyt dwóch monarchów? Atanazy Walenty Miączyński podskarbi nadworny koronny i wojewoda wołyński.
Jerzy Urwanowicz, Między tronem a opozycją. Wojsko wobec władzy królewskiej w wieku XVII.
Andrzej Link-Lenczowski, Adam Mikołaj Sieniawski – faworyt czy opozycjonista?
Urszula Kosińska, Początki kariery Stanisława Poniatowskiego w służbie Augusta II.
Adam Perłakowski, Jan Jerzy Przebendowski – faworytem Augusta II?
Rafał Niedziela, Opozycja wobec Augusta III w pierwszych latach panowania (1733-1736) w świetle publicystyki politycznej tego okresu.
Ewa Szklarska, Czy warto było poprzeć Sasa? Kariery niektórych stronników Augusta III z roku 1733.
Maria Czeppe, W systemie władzy i w opozycji. Jerzy August Mniszech i Kajetan Ignacy Sołtyk w ostatnich latach Augusta III i w pierwszych panowania Stanisława Augusta.
Dariusz Nawrot, Franciszek Ksawery Woyna – „Tobie się szczęście uśmiecha [...] i król Ci pozwala ucha”.
Richard Butterwick, Faworyt-demagog. Pius Kiciński na Sejmie Czteroletnim.
Dariusz Rolnik, Poglądy i postawa polityczna Leonarda Marcina Świejkowskiego wojewody podolskiego w latach 1790-1793. Między Stanisławem Augustem a opozycją anty- królewską.
Streszczenia w języku angielskim i indeks.
Kraków 2006, ss.558, format B5 Cena: 65 zł
 

Аватар користувача
tacitus
Member
Member
 
Повідомлень: 190
З нами з:
13 лютого 2008 13:25

Re: Магнатська опозиція в Речі Посполитій у 50-60-х рр. 17 с

Повідомлення tacitus » 19 листопада 2010 00:05

Tobiasz Mieczysław, Szlachta i możnowładztwo w dawnej Polsce: szkic
http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=119464&from=pubindex&dirids=1&lp=6991 8-)
5 канал:Вчора взвод ОМОНу знищив посіви коноплі бабці Горпини, після чого підняв чорний прапор, оголосив себе дивізією і полетів у космос воювати з покемонами.
 

Jerzy_Gorb
Member
Member
 
Повідомлень: 232
З нами з:
21 лютого 2010 16:31

Re: Магнатська опозиція в Речі Посполитій у 50-60-х рр. 17 с

Повідомлення Jerzy_Gorb » 20 листопада 2010 00:20

Щиро дякую! :good: :good:
 

Аватар користувача
tacitus
Member
Member
 
Повідомлень: 190
З нами з:
13 лютого 2008 13:25

Re: Магнатська опозиція в Речі Посполитій у 50-60-х рр. 17 с

Повідомлення tacitus » 20 листопада 2010 00:39

На здоров'я! :wink:
Знаходитиму ще - одразу повідомлятиму! :beer:
5 канал:Вчора взвод ОМОНу знищив посіви коноплі бабці Горпини, після чого підняв чорний прапор, оголосив себе дивізією і полетів у космос воювати з покемонами.
 

Поперед.

Повернутись до Козаччина (XVI-XVII ст.)

Хто зараз онлайн

Зараз переглядають цей форум: Немає зареєстрованих користувачів і 3 гостей

cron