Фільма документальна „A German life”

Модератор: Global Moderators

thrary
Member
Member
 
Повідомлень: 2991
З нами з:
06 квітня 2006 19:40

Фільма документальна „A German life”

Повідомлення thrary » 17 серпня 2016 10:35

http://www.newsweek.pl/historia/sekretarka-goebbelsa-zdradza-tajemnice-iii-rzeszy-w-filmie-a-german-life,artykuly,395444,1.html
Fałszowała dane o zabitych żołnierzach, ale o Holocauście nie wiedziała? Sekretarka Goebbelsa przerywa milczenie

105-o letnia kobieta jest bohaterką filmu dokumentalnego „A German life”. Przy okazji jego premiery po raz pierwszy udzieliła wywiadu.

„On i jego rodzina byli bardzo mili” - tak zapamiętała demonicznego szefa nazistowskiej propagandy jego podwładna, Brunhilda Pomsel. Przyznaje, że do jej obowiązków należało fałszowanie statystyk dotyczących poległych żołnierzy i gwałtów na Niemkach popełnionych przez czerwonoarmistów. Ale twierdzi też, że to była... tylko praca.

Po latach Pomsel przyznaje, że nie ma absolutnie żadnego poczucia winy. Takie były czasy – zdaje się sugerować. „Cały kraj był jakby pod jakimś urokiem”, mówi. I twierdzi, że polityka ją nie interesowała. Wspomina przy tym sprawę Sophie Sholl, czyli skazanej na śmierć studentki z Monachium i działaczki konspiracyjnej organizacji Biała Róża, która jest symbolem oporu przeciwko nazistowskiej władzy. „Powiedziano mi, że mam jej akta odłożyć do sejfu i ich nie oglądać (…) Byłam zachwycona, że obdarzono mnie takim zaufaniem”, opowiada sekretarka Goebbelsa.

Pomsel nie była jednak zwykłą pracownicą. Jako osoba tak blisko najwyższych kręgów nazistów, sama musiała być członkiem NSDAP. Co dostawała w zamian? Zarobki, o których przeciętni Niemcy mogli tylko pomarzyć. Sekretarka nazistowskiego dygnitarza twierdzi, że komfortowego życia nie psuły jej takie rzeczy jak informacje o zagładzie Żydów. Owszem, widziała, że życie jej żydowskiej przyjaciółki stawało się znacznie trudniejsze albo że popularny radiowy showman został aresztowany za homoseksualizm, ale twierdzi, że o marnym losie wrogów III Rzeszy nie wiedziała nic. „To była tajemnica”, twierdzi uparcie. I dodaje, że wierzyła, że zarówno jej nie-aryjska znajoma jak i inni ludzie zostali... przesiedleni w Sudety.

O swoim przełożonym też zachowała ciepłe wspomnienia. Goebbels w jej ujęciu to zadbany mężczyzna o nienagannych manierach. Tylko w specyficznych momentach miał pokazywać swoją ciemną stroną. Tak, jak wtedy, kiedy w berlińskim Pałacu Sportu w lutym 1943 r. wygłaszał swoją głośną mowę o rozpoczęciu po klęsce pod Stalingradem „wojny totalnej”. Na Pomsel wywarł on wtedy wrażenie „wściekłego karła”.

Dobre życie nazistowskiej sekretarki skończyło się w kwietniu 1945 r. w bunkrze Hitlera w Berlinie. Samobójstwo małżeństwa Josepha i Magdy Goebbels (połączone z zamordowaniem przez nich piątki ich dzieci) wspomina jako wydarzenie, po którym „oniemiała”.

Z nią samą los obszedł się natomiast łaskawie. Po wojnie czekało ją pięć lat w niewoli u Rosjan. Na jej szczęście nie została wywieziona w głąb ZSRR, gdzie czekałaby ją pewna śmierć, tylko odbywała karę pod Berlinem.

Po wyjściu z więzienia wróciła do pracy w biurze. Tym razem – w jednej z niemieckich rozgłośni radiowych. Dokładnie takie same stanowisko pełniła przed „awansem” do ministerstwa propagandy.

Losem swojej żydowskiej przyjaciółki, Evy Löwenthal zainteresowała się dopiero dziesięć lat temu. I odkryła, że w listopadzie 1943 r. jej nazwisko znalazło się wśród wysłanych do Auschwitz. Została zamordowana w 1945 r.
 

Повернутись до WWII та Другі визвольні змагання (1938-1945)

Хто зараз онлайн

Зараз переглядають цей форум: Google [Bot] і 5 гостей